چشم هايم زشكوفايي عشق تو فقط مي خواند

كاش مي دانستي

عشق من معجزه نيست

عشق من رنگ حقيقت دارد

اشك هايم به تمناي نگاه تو فقط مي بارد

كاش مي دانستي

یه کسی هست كه احساس تو را مي فهمد

یه کسی از تب عشق تو دلش مي گيرد

یه کسی از غمت امشب به خدا مي ميرد

كاش مي دانستي

تو فقط مال مني

تو فقط مال همين قلب پر  احساس مني

شب من با تو سحر خواهد شد

تو نمي داني من

چه قدر عشق تو را مي خواهم

تو صدا كن من را

تو صدا كن من را كه پر از رويش يك ياس شوم

تو بخوان تا همه احساس شوم

كاش مي دانستي

شعرهاي دل من پيش نگاه تو به خاك افتاده است

به سرم داد بزن

تا بدانم كه حقيقت داري

تا بدانم كه به جز عشق تو اين قلب ندارد كاري

باز هم اين همه عشق

اين همه عشق براي دل تو ناچيز است

آسمان را به زمين وصل كنم؟

يا كه زمين را همه لبريز ز سر سبزي يك فصل كنم؟

من به اعجاز دو چشمان تو ايمان دارم

به خدا تو نباشي

بي تو من يك بغل احساس پريشان دارم

   یک بار برای دیدن دریا قدم به ساحل گذاشتی... اما امواج دریا هزاران بار برای بوسیدن  قدمگاهت تا روی ساحل پیش آمدند. دلم برات تنگ میشه اما هزاران بار بر قدمگاهت بوسه   میزنم.

مي دوني چرا قلب آدما دو بار پشت هم ميزنه ؟؟ چون يكي واسه زنده موندن خودش ؛؛؛يكي هم واسه زنده بودنه كسي كه توشه

یک نــفر نـــــیســت بـــپــرســد از مــن

که تـو از پــنـجره عـشـق چه ها می خواهــی؟

صــبح تا نـیــمه شــب مـنـــتـــظـری

همه جا می نــگــری

گــاه با ماه ســخـن می گــویی

گـاه با رهگــذران،خـبـر گمشــده ای می جــویــی

راستــی گــمشــده ات کـــیســت؟ کــجــاســت؟

صــدفی در دریــا اســت؟

نــوری از روزنــه فرداهــاســـت

همیشه غمگین ترین
و رنج آور ترین لحظات زندگی آدم توسط همون کسی ساخته
می شه که شیرین ترین و به
یاد موندنی ترین لحظات رو برای آدم میسازه

آرزوهــایــت را یــک جــا یــادداشــت کــن

و یــکی یــکی از خــدا بـــخواه، خــدا یـادش نمــی ره، امــا تــو یــادت
مــی ره چــیــزی کــه امـــروز داری آرزوی دیـــروزت بـــوده

   از من نپرس چقدر دوستت دارم                                              
   اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست 
   به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم 
   مگر ماهی بیرون از آب میتواند نفس بکشد 
   مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم 
   بگو معنی تمرین چیست ؟ 
   بریدن از چه چیز را تمرین کنم ؟                                                
   بریدن از خودم را ؟ 
   مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی ... 
   از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم 
   همه می دانند که دروری تو روحم را می آزارد 
   تو خود پروانه ها را به من سپردی که میهمان لحظه های بی کسی ام باشند 
   نگاهتت را از چشمم برندار مرا از من نگیر ...
   هوای سرد اینجا رو دوست ندارم 
   مرا عاشقانه در آغوش بگیر که سخت تنهام  

   چه بي تابم چه بي خو ابم
   چه غمگينم براي يار شيرينم
   دلم تنگ است .خداوندا چرا دنيا دلش سنگ است
   سپيدي چون ابر .خروشي چون رعد
   ببار اي جان شيرينم
   که من دنياي خود را در تو ميبينم.
   مرا بيني به خاموشي!
   گمان بردي فراموشي؟
   صدايم کن...
   چرا فرياد؟
   به نجوايي تو را من سر به دامانم.....!
   نميخواهم تورا.....؟
   به راهت همچو مجنون در بيابانم
   قدم بر چشم من گر مينهي
   دلواپس اينم...
   که اشکم را ببيني
   کنار جو نشيني دمي اندوهگين گردي...........
   زديشبها سخن بسيار گفتيم
   همان فرداي ديگر را بيا با هم بسازيم
   عزيز من
   سراي قلب من گر قابلت باشد سراي توست
   اگر قابل بداني هستي من ٬ شور من٬ جانم ٬ همه اميد من حتي براي توست
   به غوغا و هياهويت قسم مي خانمت تا صبح
    فرار از من........
   دريغ از من.......
   فرار از تو.!
   دريغ از تو.!
   بميرم گر چنين باشد
   تو پروازي
   تو در اوجي
   من انجا يک تنهايم
   و خود مي داني از من بيشتر درد............را
   من از تو.........
   خودت را
   فقط خودت را ميخواهم.